Rejestr grozy. Przewodnik po technikach narracyjnych

Książka „Rejestr grozy” autorstwa Pawła Wielopolskiego nie jest pozycją poświęconą wyłącznie horrorowi jako gatunkowi. To znacznie szersza próba opisania doświadczenia grozy, zjawiska obecnego w kulturze od starożytności aż po współczesną popkulturę. Autor śledzi jego przejawy w literaturze, filmie, serialach, grach czy internetowych creepypastach, pokazując, że to, co niesamowite i budzące lęk, towarzyszy ludzkim opowieściom od wieków. Już we wstępie – otwartym cytatami z H. P. Lovecrafta i Sigmunda Freuda – autor stawia fundamentalne pytanie: czym właściwie jest groza i skąd bierze się jej siła oddziaływania.

Choć „Rejestr grozy” ma charakter naukowej analizy, czyta się go zaskakująco przystępnie. Wielopolski łączy język akademicki z obrazowymi porównaniami i licznymi przykładami z różnych epok kultury. Pokazuje, że groza nie narodziła się dopiero wraz z powieścią gotycką, lecz była obecna znacznie wcześniej, choćby w antycznych tragediach. Jednocześnie próbuje uporządkować jej przejawy, traktując „Rejestr grozy” jako kategorię interpretacyjną. Książka dzieli się na trzy zasadnicze części poświęcone trzem filarom budującym doświadczenie grozy: przestrzeni, postaciom oraz rekwizytorium, czyli relacjom między nimi.

Autor pokazuje również, że wiele historii grozy wyrasta z rzeczywistości: z historii przytułków dla obłąkanych, dawnych wyobrażeń o opętaniu czy społecznych lęków, które z czasem przenikały do literatury i popkultury. Dzięki temu pozycja ta jest nie tylko analizą kulturową, lecz także próbą zrozumienia, dlaczego ludzie od wieków opowiadają sobie historie o tym, co budzi niepokój. Co ciekawe, książka może pełnić także funkcję praktycznego przewodnika dla początkujących twórców – stanowi bowiem pierwszą część większego cyklu „Powołanie pisarza”. To inspirująca lektura zarówno dla badaczy kultury, jak i dla tych, którzy chcą spojrzeć na grozę jako na zjawisko znacznie szersze niż sam horror.

– Daria z Sopoteki

Pozostałe recenzje znajdziesz TUTAJ.